En Güzel Bektaşi Fıkraları |
||||
| Buyurun cenaze namazına... | 2 |
|||
İçkinin şiddetle yasaklanmış olduğu bir
zamanda, gizli meyhanelerden birinde demlenen Bektaşi, salına salına giderken,
birdenbire tanıdık bir çehre ile karşılaşmış. Hemen samimi bir tavırla
elini o çehre sahibinin omzuna koyarak, sormaya başlamış: - İmanım! Seni iyice gözüm
ısırıyor. Acaba nerede gördüm? Fener deki Çardaklı meyhanede mi? - Hayır. - Öyleyse, Tavukpazarındaki
Küplüde. - Hayır. - Eh, o halde mutlaka
Uzunodalarda. - Hayır. - Allah, Allah... bari söyle de
meraktan kurtulayım. - Her halde sen beni selamlık
ettiğim zaman görmüş olacaksın. Bektaşi, karşısındaki
adamın Padişah olduğunu anlamış. Artık söyleyecek söz bulamamış. Hemen oraya
sırt üstü yatarak: - Ey ahali... ben kalıbı değiştiriyorum. Buyurun cenaze namazına. Diye bağırmış. |
||||
| Sonraki fıkra | ||||
| Derleyen: Ali Yaman | ||||